سيد علاء الدين محمد گلستانه
118
منهج اليقين (شرح نامه امام صادق ع به شيعيان) (فارسى)
و از آن حضرت ، روايت كرده كه فرمود : هر كس كه كشته شود ، خواه از خوبان باشد و خواه از بدان ، روز قيامت كه محشور مىشود ، به دست راست به كُشندهء خود ، چسبيده خواهد بود و به دست چپ ، سرِ خود را خواهد داشت و از رگهاى او خون روان خواهد بود و خواهد گفت : خداوندا ! بپرس از اين شخص كه مرا از براى چه مىكُشت ؟ پس اگر آن قاتل به فرمودهء خدا او را كشته باشد ، قاتل را به بهشت مىبرند و مقتول را به جهنّم ؛ و اگر مىگويد او را به فرمان فلان كس كشتهام ، مىفرمايد به آن مقتول كه : تو هم بكُش او را ، همچنانچه او تو را كُشته . بعد از آن ، خداى تعالى آنچه خواهد ، دربارهء ايشان مىكند . « 1 » و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرموده كه : طاغىترينِ مردم در درگاه الهى ، كسى است كه بكُشد كسى را كه نكُشد او را ، يا بزند كسى را كه نزند او را . « 2 » و ابن بابويه رحمه الله در كتاب من لا يحضره الفقيه ، از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود : هر كه خود را بكُشد دانسته ، هميشه در آتش جهنّم خواهد بود . « 3 » پس پرسيدند : اگر وصيّتى بكند و در همان ساعت ، خود را بكُشد ، آيا آن وصيّت ، صحيح خواهد بود ؟ فرمود كه : اگر وصيّت را پيش از آن كند كه جراحتى به خود رسانيده باشد يا كارى كرده باشد كه شايد بميرد ، آن وصيّت در ثلثِ مالش صحيح خواهد ، و اگر بعد از آن باشد ، صحيح نيست . « 4 » [ پنجم : عاقّ والدين ] پنجم از جملهء كبائر ، عقوق والدين است . و « عقوق » ، در اصل لغت ، به معنى قطع كردن و شكافتن چيزى است . و عقوق والدين ، آزار كردن ايشان و سخن نشنيدن و رعايت ننمودن حقوق ايشان است . و از جملهء تأكيدات عظيمه كه در باب رعايت حقّ پدر و مادر وارد شده ، كلام الهى است كه فرموده : « وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْناً عَلى وَهْنٍ وَ فِصالُهُ فِي عامَيْنِ أَنِ اشْكُرْ لِي وَ لِوالِدَيْكَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ * وَ إِنْ جاهَداكَ عَلى أَنْ تُشْرِكَ بِي ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما وَ صاحِبْهُما فِي الدُّنْيا مَعْرُوفاً » ؛ « 5 » و ترجمهاش آن است كه : وصيّت نموديم آدمى را در بابِ پدر و
--> ( 1 ) . الكافى ، ج 7 ، ص 272 ، ح 3 . ( 2 ) . همان ، ص 274 ، ح 2 . ( 3 ) . كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج 4 ، ص 95 ، ح 5163 . ( 4 ) . همان ، ح 5164 . ( 5 ) . سورهء لقمان ، آيهء 14 و 15 .